Dilimin ucunda bir düğüm. Sanki biraz zorlaşan dünyanın bütün dillerini konuşacağım.
Daha önce hiç Nazan Bekiroğlu okumamıştım. Dilinin ağır olduğundan bahsediliyordu. Sonra dedim ki ben Vadideki Zambak okumuş insanım ne kadar ağır olabilir ki?
Neyse biraz da artık daha edebi, kelime hafızamı daha güçlendirecek kitaplar okumak istediğimden alıverdim Mücellâ'yı.
Ama beni bu kadar etkileyeceğini bilseydim almazdım. Kötü değil. Aksine Nazan hanımın kalemini çok sevdim ama konusu itibariyle beni çok fena yaptı. Tabii alışmışım mutlu sonla biten kitaplara böylesine başından sonuna dek her sayfasından mutsuzluk, yalnızlık ve keder akan bir kitap olunca içim buruldu.
Kitapta altı çizilecek çok fazla yer vardı ben de bol bol yapışkan kullandım.
Hele sonlara doğru bir yerde beni öyle fena yaptı ki her cümleyi duraksaya duraksaya okudum. Yok yok bana bu kadar ağlamaklı kitap iyi gelmiyor. Ya da ben artık çok sulu göz oldum da her şeye ağlıyorum.
_______________________
Okuduğum kitaplar için instagram hesabım; @eskaymak.kitap