Kendimce etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kendimce etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Merhaba 33!

Gözlerim kurşun gibi ağır ağır açıldı bu sabah
Merhaba dünya

Bir gün bloga uğramayı bıraktım ve bunun farkına varmam çok uzun zaman aldı. Oysa en sevdiğim yerdi burası. Anılarım, yıllarım hiç farketmeden burada birikmiş. Sonra üniversiteye başladım ve o kayıp yıllar başladı. Sonra bir gün bir blogumun olduğunu hatırladım ve siteyi açtığımda tüylerim ürperdi. Korku tüneline girmişim de sağdan soldan üzerime bir şeyler sarkıyor gibiydi. Çünkü blogumun tasarımında bir sürü küçük resim kullanılmıştı ve resimlerin yüklendiği site kapanmıştı. Küçücük eklenmiş resim bile kocaman bir uyarı mesajına dönüşmüş her yer uyarı mesajı dolu koca resimler ile dolmuştu. Yüzyıllar evvel lisedeyken kodlamadan çat pat anlardım ama şu an hiçbir şey bilmiyorum. O kadar moralim bozuldu ki 2-3 yıl da o yüzden bloga yazmadım. Geçenlerde yeter artık dedim ve işe koyuldum. Deneme yanılma yöntemi ile kodları kurcalya kurcalaya biraz olsun düzeltebildim. Sonunda buradayım!

Blogumun yıllar sonra ilk yazısını da doğum günümde paylaşıyorum. Blogumu açtığımda 18 yaşımdaydım, bugün ise 33 yaşımdayım. Bir ömür geçmiş gibi aslında ama daha dünmüş gibi. 

Sayıları bir kenara bırakıp küçültmeli yaşlara geçmenin de zamanı geldi galiba. Hatta bundan sonra 33 yerine en güzel yaş diyoruz. Evet, sayılarla moral bozmaktansa kibar kibar en güzel yaş demek çok mantıklı değil mi?

Yeni yaşım madem en güzel yaşım, Allah da bana gerçekten güzel şeyleri nasip etsin. Ruhuma, bedenime şifa versin. Her öğretmen adayı gibi de Kpss'yi kazanıp atanma dileğimi bu sene gerçekleştirebileyim inşallah.Kalbime, ruhuma ferahlık dileyerek bu yılki doğum günü dileklerimi diliyorum. Kabul olur inşallah, amin.




Vakitsizlik Böyle Bir Şeymiş

Bu yazı ile bu görselin ne alakası var derseniz yok efendim hiçbir alakası :D Sadece çok sevdim ♥
 
Vakit bulamıyorum. Hiçbir şeye vakit bulamıyorum. Ben alışmışım yıllarca evde oturup kitap okumaya, dizi izlemeye olmadı ara sıra elişi yapmaya. Hiç dışarı çıkmazdım. Pek tabii sürekli evde oturmak da iyi değil ama öyle geçti liseden sonra. Şimdi tekrar okullu olunca işler tamamen değişti.

Şimdi Okullu Oldum

Bu yazıyı daha önce yazmak istiyordum ama bilgisayarım yoktu. Çok şükür artık bilgisayarım var ve özlediğim bloguma inşallah vaktim olduğunca yazacağım.

Blogumu eskiden beri takip edenler bilir. Ara ara serzenişlerde bulunurdum. Üniversiteye gidemedim. O kadar istedim olmadı. Hep bir engel çıktı vesaire. Hatta ben artık ümidimi de kesmiştim. Demiştim ki en büyük hayalim öğretmen olmak ama ben artık vazgeçtim, olmuyor.
Fakat insanın artık olmaz dediği şey Allah nasip ederse çok da güzel oluyormuş. Nasip kısmet meselesi.

Artık Yıl 2016

29 şubat, leap year, artık yıl, leonardo DiCaprio, oscar, amy adams, cute, cat, Kendimce, kendime not,

Tek amacı tarihe bügünün notunu düşme olan bir yazı bu. Yani bir nevi kendime anı biriktiriyorum. Bundan 4 yıl önce benim blogum varmış, inşallah 4 yıl sonraki 29 Şubatta da yine mevcudiyetini devam ettirir.

Benim için büyük insanlık için gereksiz bir adım attım!

 
Ben değişiklikten pek hoşlanmam. Bir şey hoşuma gittiyse uzun bir süre öylece kalır. Mesela bir akik yüzük beğenirim onu aylarca parmağımdan çıkarmam. Ya da telefonumun zil sesini yıl olur değiştirmem. Geçenlerde bir arkadaşım isyan etti.'Esra abla değiştir artık şu whatsapp fotonu bunaldım aynı şeyi görmekten'. Ama ben ona alıştığımda rahatlıyorum. Alıştığım bir şeyi değiştirdiğimde huzursuz oluyorum.
Son bir örnek vereyim. uyuduğum odanın şekli değiştiğinde iki gece rahat uyuyamam, sürekli uyanırım. Yani alıştığım düzen bozulduğunda, değişiklik olduğunda ben huzursuz olurum.

Ama çok büyük bir değişikliğe adım attım. Diyetisyene gittim. Beni tanıyanlar çok aşırı kilolu olmadığımı bilirler. Hatta kendi kilomdan rahatsız olmadığımı, bazı kendini bilmez münasebetsizlerin dış görünüşüme dair ettikleri lafları da sallamadığımı çok iyi bilirler. Ben uzun yıllardır hemen hemen aynı kilodayım. Fakat artık kendim için zayıflama kararı aldım.  -Kilomu sormayın hiç 90 ı görmedim :D- Bu kararı alışımın nedeni de tamamen sağlık açısından oldu. Yaklaşık olarak 2 buçuk yıldır ara ara çarpıntım oluyor. Son 1 yıldır ise iyice arttı. 2 ay önce bir gün öyle bir hale geldim ki bayılacak gibi oldum. Doktora gittiğimde ise nabzın yüksek kalbinde bir şey yok dedi :/ Madem EKG temiz çıktı o zaman sorun ne diye sordum ama sevgili doktor bey o kadar yoğundu ki çarpıntın var işte şu ilaçları kullan olmadı yine gelirsin dedi.
Tabii sevindim içim rahatladı ama aklıma da takıldı neden böyle diye. Ben de bu yüzden zayıflamaya karar verdim. Allah nasip ederse bir kaç ay boyunca devam edeceğim. Bunu da buraya yazıyorum ki blogum şahit olsun.


Anıları kaydetmek gerek. Kendi tarihimize not düşmek gerek. Diyorum ya benim için büyük, insanlık için gereksiz bir adım attım :)

Karınca Misali



Her zaman yakındığım üzere benim bilgisayar rahmetli olma yolunda emin adımlarla ilerliyor. Hem yaklaşık 8-9 yıllık olması hem de hâlâ XP kullanıyor olmam beni artık çileden çıkarmaya başladı. Geçenlerde bir reklam ile karşılaştım. XP ye güle güle Win 10 a hoş geldin diyorlardı. Kardeşim ne çabuk çıkardınız Win 10 :( Deli misiniz yahu ben hâlâ XP deyim yapmayın şöyle şeyler :(

Offf... Öğrenci olmak ne güzeldi yahu. Öğrenciler durumunuzun kıymetini biliniz lütfen :D Öğrenci adam hunharca harçlık kopartabilir, deli gibi para biriktirebilir :D Fakat gel gör ki öğrenci olmayan benim gibi bababanktan geçinenler zaman gelir harçlık istemeye bile çekinir :P

Oyşş işte ben de gıdım gıdım karınca misali para biriktirmeye başladım. Bumerangdan gelen minnacıcık gelirim(!) ile şimdilerde hem kitap almayı hem de biriktirip iyi bir PC almayı düşünüyorum. Sanırım Laptop alırım :/ Gerçi ben alışmışım senelerdir 22" ekrana böyle her şey kocaman gözükmeli ona nasıl alışacağım bilmiyorum ama olsun.

Anlayacağınız ben bu hızla 3-5 yıla bir laptop alırım :D Artık o zaman Win kaç çıkar bilemiyorum :D
Kendime yeni bir gelir kaynağı bulmam lazım :D :D 

Ha bir de pc nin konumundan ötürü bir ara kaburgalarım dümdüz  olmuştu da neyse ki kablosuz klavye aldım huzura erdim :D Gerçi bu sefer de yan bakmaktan boynum gıcırdıyor :D

Nasılım?


Ben bu aralar nasılım? Aslında bunu mim yazısı olarak yazacaktım. Sevgili nana happy bana mim paslamıştı. Depresyondayken dinlediğin şarkılar diye. Ama ben o zaman müsait değildim. Şimdi hafif bir bunalım evresinden geçtiğim için tam sırası dedim.
Aslında bu bir depresyon değil. Bu bir insan fazlalığı. Bir bunalım. Nasıl tarif etsem ki, boğulma.
Artık yoruldum. İnsanların benim "iyiliğimi düşünmesinden" yoruldum. Sürekli baskı yapılmasından.
Ah kızım evlenmiyor musun? Ama yaşın da geçiyor artı. Bak yalnız kalacaksın. Ömür boyu tek kalacaksın.  Şöyle olacaksın böyle olacaksın.
Önceleri bana evliliği sevdirmeye çalışanlar şimdi de evlenmezsem hayatımın kararacağından bahseder oldular. Size ne! Böyle çocuk kandırır gibi korkutmaya çalışarak fikrimi değiştirebileceğinizi mi sandınız? Belki söylediklerinizde haklı olabilrsiniz ama bende işe yaramıyor işte anlayın artk.Anlayın artık yoruldum, kimseye güvenmiyorum, bıktım, usandım!
Hep dedim, yine diyorum. Kaderimde varsa Allah benim dilimi de bağlar gönlümü de ama bana ilişmeyin artık. Demek ki daha vakti var. Demek ki nasip değil. İstemiyorum dediğimde suratıma ucubeymişim gibi bakmaktan vazgeçin! Her seferinde dalgaya almaktan karşımdakini kırmamak için sürekli yüzüme güleç yüz maskesi takarak kendimi parçalamaktan yoruldum.
Gidin biraz da kendi bebelerinizle uğraşın. Ne haliniz varsa görün bana ilişmeyin.

Şuraya da Sevgili arkadaşım Sawako'nun yazısından bir parça alıntılıyorum;

İsyan ediyorum!Sevmek zorunda mıyım anlayamıyorum! Benim kalbim çöp değil ki...Öyle her önüne geleni seven bir tip olamadım hiçbir zaman...Sırf cepte biri dursun diye de kimsenin duygularıyla oynamak istemiyorum, ah almaktan korkarım ben...Yok öyle filmlerdeki gibi aşk arıyorum, önce çarpışalım, sonra kitaplarımız düşsün, sonra tanışalım dediğim de yok ama bir insana ilgi duymadan hayatıma sokacağıma yalnız kalmak daha asil geliyor. Hem etraf manyak kaynıyor; bendeki bu şansla, başıma her türlü bela gelebilir. Duyun beni amcalarım, teyzelerim; yalnızım, evleneceğim de yok!Ha çok istiyorsanız ütü yapmaktan hoşlanan, yemek yapabilen, kaslı bir biscolata erkeği varsa hayır demem hani :)) Böceklerden de korkmasın lütfen!

Neyse şimdi gelelim ben bunalımdayken ne dinlerime;
Liseden beri ben ne zaman bunalsam öyle ağır, arabesk ya da duygusal müzikleri dinlemem. Dinleyemem. İçim şişer, patlarım. Onun yerine bangır bangır müzikleri dinlerim. Kulaklığı takarım müzik son sesken ben de onunla birlikte tüm sinirimi, stresimi havaya uçururum.

Bir kaç gündür de yine canım sıkkın olduğu için AC/DC müziklerine takıldım. Ay madem AC/DC paylaşıcam olmuşken Iron Man'li videolar olsun da izlerken de Robertcıımı göreyim :D Gözüm gönlüm açılsın :D :D

Biraz şundan Thunderstruck;


Biraz bundan Highway to hell;


Biraz ondan Back in Black;


Ay ama olmuşken şu da olsun çatlarım yoksa :D Can you dig it?  :")



Bak ya tamam neyse yazıya başlarken ki sinirim şimdi azaldı :D
Ya var ya daha diyecek birşey bulamıyorum. Yıllardır herşeyime karışıldı. Kafamı dağıtmak için dizi müptelası oldum, filmlere sarıldım, kendimi kitaplara gömdüm ama yok bu bünye artık daha fazla insan kaldırmıyor :D

Bu arada Sawako'nun yazısının tamamı için şuraya alalım sizleri.
Ayrıca bu yazıyı sadece içimi dökmek için yazdım yorum istemiyorum o yüzden yorumu kapattım :D

Unutkanlık Zor İş Hemşirem!


En iyi fikirler hep dükkanda bulaşık yıkarken geliyor. Ama ellerim ıslak olduğu ve işim olduğu için bir yere yazamıyorum. Yine bir gün aklıma fikir gelmişken eskiden yaptığım hatırlatma servisini anımsadım. Her zaman sol elime taktığım yüzüğü sağ elime taktım, kendi kendime de dedim ki eve gitiğimde yüzüğü bu elimde gördüğümde yazacağım şey aklıma gelsin çocukken yaptığımda hep işe yarardı. Fakat 1 saat sonra dükkanda daha işim bitmemişken yüzüğün sağ elimde olduğunu fark ettim. Aaa ben yazı yazacaktım ama ne diye düşünmeye başladım. Yazı yazacağımı hatırladım ama ne yazacağımı unuttum bu seferde. üstüne bir de eve gittiğimde bi kaç saat sonra bir baktım yüzüğü sol elime geçirmişim bile ve ben hala ne yaacağımı hatırlamıyorum :D
Böyle böyle ne fikirlerim uçtu gitti :D

Esma İle Görüştük.

Daha Ankaraya gitmeden önce bile Esma hep "buraya gelince görüşelim 10 dk da olsa görüşelim" diyordu hep. Ben de neye heveslensem hep tersi olduğu için nasip diyordum. Ankaraya gittik. Malum kız kardeşimin düğün alışverişi için. Yine görüşelim dedi ben de vaktimiz olursa neden olmasın dedim :D

Hiç umduğum gibi olmadığı için Ankara gezimiz, üstelik Ramazan, üstelik.. neyse işte psikolojik olarak dışarıya çıkmak istemiyordum. Akşamları kuzenlerle yürüyüş yapıyorduk ama gerçekten pek keyifsizdim :P

Neyse işte Esma ile bir gün anlaştık bizim mahallemize geldi parkta oturduk 1 saat konuştuk :)
Ben kuzenimle gitmiştim o da minik oğlu  ile gelmişti.
Şöyle bir poz çekildik :D


Yahu arka sütünlar da :D Töbe sanki Vatikan'ın bahçesinde oturmuşuz gibi :D

Sonra dedik ki madem yan yana geldik hadi o zaman bir de ayakkabı fotosu çekelim. Hani ben çok yaparım  ya onu :D

Sonra Esma bize bileklik de almış. Sağolsun :*


Sonuç olarak ben pek sevdim Esmayı :)
Keşke daha fazla vaktim olsaydı da daha başka yerde görüşseydik.
Keşke daha fazla zamanım olsaydı da diğer söz verdiğim arkadaşlarımla da görüşebilseydim :(
Gerçekten içimde kaldı ama napıyım ben Ramazanda fena oluyorum ayrıca kardeşimin işleri falan derken vaktimiz bitti.

Öyle ki biz kuzenler arasında ufak bir kına gecesi gibi parti yapacaktık onu bile yapamadık. Çok fena içimde kaldı :( Ömür boyu unutmam ben bunu.

Yeşil Elma


Ah bu elmalar. Çocukluğum bunları dedemden gizli gizli yolmakla geçmiştir :D "Şeerefsizler o elmaları kal kal niye yoluyonuz olsunlar da öyle yiyin" diye her sefer azarlardı dedem :D Ama elmanın tadı böyleyken çıkıyor :D

Sonuç olarak dedem de alıştı :D

Bu sene son. Dedemlerin villa gibi olan o müthiş evi yıkılacak :( Dolayısıyla bahçesinde olan bütün elma ağaçları kesilecekler :( Sırf o ağaçlar için kesilmesini istemiyorum.

Ankaradan teyzem ve yengem geldiler. Gelirken de bir poşet kal elma getirdiler :D

Hadi ben elmalarımı yemeye gidiyorum :D

Esma'ya Teşekkür

Az önce kapı çalındı ve beklediğim kargo geldi. Sevgili Esma bana kitap yolladı :)
Ya kim demiş internetteki arkadaş "sanaldır" diye  :D Ben internetten -Allahıma şükür kötüsüyle karşılaştırmasın- çok iyi arkadaşlar edindim kendime :) Bunlardan birisi de Esmadır.

Bana kitap ve içinde de bir mektup yollamış. Yıllardır kadın sahabelerin hayatını okumak isterim ama nasip olmadı. Esma bana onu da yollamış.  Çok teşekkür ederim :) ♥

NOT:
Mektubun da çok güzel kokuyor :D Aklıma The Paradise da Katherine'in Moray'e mektup yollamadan önce parfüm sıkması geldi :D

Kaydım düştüm

 
Doğduğumdan beri bu evdeyim ama ilk kez abdest alırken kaydım ve düştüm...

Öyle bir düştüm ki, düşerken musluğa tutunmasaydım büyük ihtimalle kafa göz dağılacaktı.
Yüzümün sağ tarafı hâlâ ağrıyor. Sanki 2-3 kedi bana saldırmış gibi çizik çizik, çenem şiş. Suratım kapıya sürtündü çünkü  :D Sol kolumla belim de nasiplendi. Zaten bel ağrım vardı bu da tuz biber oldu :D Ayy öğlenden beri dayak yemiş gibiyim :D Düşmiyim diye kendimi nasıl kasmışsam artık :D Neyse zaten yakında fizik tedaviye gidecektim orda tamir ederler :D :D :D


Sobada Kahve..

Seneler evvel bir defa denemiştim sobanın üstünde kahve yapmayı. Ama soba tam yanmıyodu bekle bekle kahveden çok herşeye benzemişti zavallım :D
Bu akşam sobayı yeni yakmışken dedim iyi bu gürül gürül yanıyor bi kahve yapayım. (Hemen hemen her gün Türk kahvesi içerim de :D)

Allahıımm kahve güzel oldu gerçekten ama o kahveyi yaparken ben de başında yandım :D Oooff ne sıcak beee  :D

Türk kahvesi, soba, Sobada kahve, bakır cezve, Kendimce,

Bence evinde hâlâ soba bulunanlar mutlaka denemeliler :D Ama dikkat sıcaktan fenalık geçirebilirsiniz :D

Bu arada fincanlar da 26-27 senelik :D Annemin çeyizinden :D

Ağustos'ta Görüşürüz :(

Kuzenler gelmişti. Son postlarım zaten onlar üzerineydi. Ve dün yolculadık. Dün akşam ev o kadar sessizdi ki herkes bir köşeye çekilmiş. Tuhaftı yani :( 1 hafta yetmedi nasıl geldi geçti anlamadım yahu :(

Kızlaarr hepinizi çok özledim daha şimdiden :(

Bu da otogarda beklerken çekildiğimiz ergen bir poz :D

 O arada parlayan spor ayakkabılı benim :D Sağa doğru; Rabia, Ferda, Zeynep, Gülsüm.

Bu arada bu şarkı Rabia ile benim şarkım ♥ 15 kişiye saldırdık.


Bu şarkı Zeyep Ferda ve Gülsümün şarkısı ♥ Unutulmazsınız...


Bu şarkı da Tüm kuzenlere gelsin :D ♥ AKbaba :D


Bu da yıllardır can temür ağa olarak bilip oynadığımız ama aslında can demir ağa olan türkü :D Sonunda bulabildim :D


Kızlar burada kaldığı müddetçe bol film izledik. Sinemaya gidip Düğün Dernek i izledik bayıldık filme müthişdi. Özellikle ikinci yarısı :D

İzlediğimiz filmler sırasıyla şöyleydi.

Bana sorarsanız en güzeli Parfume idi. Sadece bazı sahneleri olmasaydı daha iyi olurdu. Sıkıntı çektirdi biraz :D Onun dışında güzeldi beğendim.

Ve son olarak Rabia bu Lisa öldü mü yaşıyor mu?

Doğum Günün Kutlu Olsun Kardeşim!!!

Bugün Zeyebin doğum gününü kutladık. Aslında bir gün önce kutlamış olduk ya neyse :D
Bizim kuzeler yarın (yani artık bugün) Ankaraya dönecekler :(( Off yaa bu bir hafta neden 7 gün? Şöyle olsaydı ya bi 15-20 gün :(


Müthiş bir doğum günü yaptık. Yedik, içtik, halaylar çektik oyunlar oynadık ooohh kurtlarımızı döktük :D  Bu doğum günü kardeşimin bizim evdeki son doğum günü. Artık seneye Ocak ayında hep birlikte onun evine gider birlikte kutlarız :)

Buyrun efendim bu kuzenlerin hazırlmış olduğu müthiş sofra.



Bugün mutfağa girdiler herşeyi onlar hazırladılar :D Sağolsunlar ya insanın kendisini seven kuzenlerinin olması kadar güzel bir şey yok. İşte akrabanın CAN  olduğu zamanlar böyle siz hiç bir şey demeden sizi mutlu ettikleri zamanlardır :D

Kuzenler mutluluktur yazısı için buraya tıklarsınız artık :D

Mutluluk...

 Mutluluk; seni seven iyi gününde seninle eğlenen, kötü gününde seninle üzülen, sen üzülmeyesin diye elinden geleni yapan, fitne fesatlık yapmayan arkandan konuşmayan hep sana destek olan kuzenlerinle bir arada bulunmaktır. Aldığın her kararda sana destek olan, yardımcı olan insan candır.


Hatta mutluluk kuzenlerinle ve arkadaşınla sinemaya gitmektir.

Birlikte patates kızartması yemektir. Oturup bir bardak çay içmektir.



Çünkü mutluluk seni düşünen insanların senin yanında olmasıdır. Öyle pahalı hediyeler, şehir şehir gezmek falan değil. Bir arada oturduğunda kestane yerken oynadığın tabu oyunudur.



Soba başında ettiğin sıcacık sohbettir. Keyifle yediğin yemektedir.

Yani mutluluk Rabia, Ferda, Gülsüm'dür :) Ankaradan buraya geldikleri için onlara çok teşekkür ederim. Bir kaç gün daha buradalar. Seviyorum sizi kızlar :)))

Allah herkesi mutlu kılsın.
Kuzenlerinizle mutlu anılar dilerim :)

Kuzenlerim Geldiiiii!!!!

 Kuzenlerim geldiiii :D :D :D Heyyyoooo





Şuan saat 04:20 :D Hâlâ uykumuz yok. :D Rabia, Ferda ve Gülsüm Ankaradan gelen ekip. Tuhaf tuhaf vine vidyoları izleyip gülüyoruz :D Tabu oynadık. Şu saatte 2 büyük paket cips götürdük :D O kadar sevindim ki kuzenlerimle buluştuğumuz için onlar gidene kadar bol bol kuzenli postlar yazmayı düşünüyorum :D

Unutmadan şunu da şuraya not edeyim tabu oynarken en güldüğümüz replik :D

Kelime "beddua"
kuzenin anlatış şekli
"Hoca efendi n'apar??"

25 Oldum!

Valla iyi mi kötü mü bilmiyorum ama 25 oldum dün o.O
Dün güzeldi :D Şöyle ki arkadaşlarımın bir kısmı gece yarısında faceden kutlamaya başladılar doğum günümü :) Hatta Mehtap (14 ünde atmış :D) ile Zeynep telefonuma mesaj atmışlar ama bana o mesajlar akşam üstü geldi :D Mehtap yavrım ilk kutlayan olarak seni kabul ediyorum :D

Sonra dün dedim ki o kadar elişi yaptım bari şunları bi ütüleyim :D

Tam başladım ütüye o sıra telefonum çaldı. Arayan Selin. "Ay du bi dk babam bişi diyo döncem sana" dedi bakıyorum arkadan amcanın sesi geliyo ama bizim hatun konuşmuyo. Allah Allah derken bi baktım hatta bi başkası da var :D Hiç telefonda konuşmadığım ama çok sevdiğim bir arkadaş :D Neyse kim kim bi tahmin et derken bir baktım Safiyecim ♥ O kadar sevindim ki bana bu şekilde doğum günü sürprizi yaptılar ♥
Neyse işte telefonda üçümüz bayağı bir konuştuk :D Gerçekten sevindirdiniz beni kızlar :))

Sonra Zeyneple hazırlandık caddeye (Bağdat caddesi değil :D :D) çıktık. Annem doğum günü hediyemin parasını verdi gittim kendim aldım hihi :D Çok güzel 2 tane çanta :D Aslında hep istediğim ama bulamadığım bulduğumda da çok pahalı olan modellerdi. Biri Zeynodan biri annemden oldu :D


















Çantaları çook beğendim üstelik tanesini de 25 tl ye aldım :D
Hatta o dükkanda o kadar güzel çantalar vardı ki yani param olsa 3-4 tane daha alırdım (almazdım aslında :D İlk kez aynı anda 2 çanta aldım ki ben :P)

Sonracııma Şeydacıımın yanına uğradık. Akşama evde ol size gelicem dedi :D

Efendim akşam oldu Şeyda elinde pastasıyla ve hediyemle geldi :D Yani her ikisini de çok beğendim :D Pasta muhteşem etek de geçenlerde şööyle bir bakıp da neyse başka bi zaman alırım artık dediğim etekdi :D Hatun işini biliyo :D

Dün TRT bana doğum günü hediyesi olarak Kızılelma nın ilk bölümünü yayınladı :D (Kendimi mi avutuyorum ki??) Dizi güzel. Ailece izlediğimiz bir dizimiz daha oldu. Osman Sınav yapar, konu da devlet millet meseleleri olur da izlenmez mi hiç? Yalnız bu Aria çok güzel müzik yapıyor yahu. Deli Yürek de vurulmuştum müziklere. Bu dizide de aynısı oldu.

O halde beden size bir Dombıra gelsin :D Mutlu kalın.



Sobanın Cilveleri #2

Zamanında Sobanın Cilveleri diye bir yazı yazmıştım. Şurada... Şimdi yine yazma vakti geldi diye düşünüyorum.

Ben çocukluğumdan beri kış gelince hep sobanın kenarına kıvrılır yatarım. Hatta rahmetli dedem de sobayı benim arkasında yatabileceğim kadar yer bıraktırarak kurdururdu annemlere :)

Şimdilerde sobanın arkasında o kadar yer bırakmıyoruz ama hemen yanı başına kendime şöyle bir köşe hazırladım. Ne zaman kitap okumak istesem veya uykum gelse hemen oraya kuruluyorum :) Iııı ben oturarak ya da masa başında pek kitap okuyamam da :P Ayaklarımı uzatmam lazım :D

soba, çay

Aaa tabi sobanın en güzel yanlarından birisi de üstünde fokur fokur kaynayan demlik :D İlk kez böyle denedim. Ihlamur, kuşburnu, kök tarçın ve elma kabuğundan çay yaptım. Ooofff müthiş bir kokusu oldu :D
Öyle işte soba güzeldir. Kemiklerin ısınır :D

Şuraya da dinlediğim şarkıyı bırakıp kaçayım artık :D

Aa bu arada Çalgı Çengi'yi izlerken fark etmiştim ordaki kanape bizimkinden :D :D

Sulu Makarna!!!

Sulu makarna bizim efsanevi yiyeceğimizdir. Çocukluğumdan beri kuzenlerle her buluşmamızda gecenin ilerleyen saatlerinde mutlaka yapar yeriz. İlk hatırladığım 17 ağustos depremi gecesi balkonda sulu makarna yemiş yatmıştık. Ankaradaydık. Anaanemin depreme uyanmasıyla biz de uyanmıştık.

O kadar meşhur bir şeyin tarifini de vereyim dedim.
Şöyle ki; önce tencerede salça ile yağı hafifçe kavurup makarnaları atıyoruz. Bir süre kavuruyoruz makarnaları. Hafiften yanma demiyim de kızarma belirtileri olunca kaynar su döküyoruz. Daha sonra tuzu, booll pul biberi ve nanesini ekledikten sonra pişmeye bırakıyoruz. Kıvamını nasıl anlatsam... Hani salçalı sulu mantı olur ya onun gibi olacak. Yani çorba kadar sulu değil ama sulu :D Mutlaka yoğurtla yenmelidir asıl tadı o zaman çıkar :D
Bu kadar yani :D Fotoğraftan da anlaşılır kıvamı :D Biz az önce yedik afiyet oldu inşallah :D

sulu makarna, makarna, yemek

sulu makarna, makarna, yemek

Bu arada sevgili Ferda'yı da anmadan edemeyeceğim :D Çünkü en güzel sulu makarnayı o yapar :D